انشعابات فاضلاب شهری و انشعابات فاضلاب خانگی از محصولات جدید توسعه شبکه فاضلاب در شهرها و روستاهای کشور است محصولات جدید شامل انواع انشعابات فاضلاب شهری و خانگی را شامل میشود

ویژگی کلی انشعابات فاضلاب

• مقاوم در برابر سایش

• مقاومت بالا در مقابل مواد شیمیایی موجود در فاضلاب

• ضربه پذیری بالا

• نصب آسان

انشعاب از خطوط اصلی فاضلاب شهری

انشعاب از خطوط اصلی فاضلاب از تجارب و اطلاعات روز دنیا میباشد و شرکت پارس اتیلن کیش با استفاده از این دانش و تجربیات بهترین شیوه انشعاب گرفتن از خطوط اصلی فاضلاب شهری را ارائه مینماید.
این روش بهترین شیوه انشعابگیری میباشد که جایگزین استفاده از سه راه است و طی سالیان اخیر در سراسر ایران به کار گرفته میشود.

مزایای روش انشعاب گیری مستقیم

• اختصاصی شدن انشعاب فاضلاب هر ساختمان

• عدم انتشار بوی فاضلاب در منطقه

• بهره برداری صحیح و استاندارد

• هزینه نصب پائین و مصالح ارزانتر

• روش نصب ساده و آسان

انشعابگیر رزوه‌ای

انشعابگیر رزوه‌ای به عنوان یک روش انشعابگیری سریع و ساده از خطوط فاضلاب و کم فشار در چهار اندازه ۱۱۰, ۱۲۵, ۱۶۵و ۲۰۰ میلیمتر ساخته شده است.انشعابگیر رزوه‌ای بر روی لوله‌ های فاضلابی و کم فشار از جنس پلی اتیلن تک جداره, دوجداره کاروگیت , لوله اسپیرال پلی اتیلن و لوله‌های PVC و با ضخامت ۶ تا ۴۰ میلیمتر و قطر اسمی ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیمتر قابل نصب میباشد.

انشعابگیر رزوه‌ای شامل چهار قسمت اصلی است

• قطعه زینی

• تنظیم کننده ضخامت لوله

• مهره رزوه‌ای

• بوشن اورنگی و واشر آببندی

مزایای انشعابگیر رزوه‌ای

• سرعت بالای نصب بر روی لوله

• امکان نصب بر روی لوله های با جنس مختلف

• نداشتن هیچگونه زائدگی پس از نصب در داخل لوله

• قابل اتصال بر روی لوله‌ هایی با ضخامت ۲ تا ۴۰ میلیمتر

• قیمت بسیار پائین نسبت به سایر محصولات نظیر سه راهی

• قابلیت نصب لوله‌های انشعاب با جنس پلی اتیلن, PVC و …

• قابلیت تحمل فشار تا حداقل ۱ اتمسفر

• تنوع در چهار سایز ۱۱۰ , ۱۲۵ , ۱۶۰ , ۲۰۰

راهنمای نصب انشعابگیر رزو‌های

• به سایز حک شده بر روی انشعابگیر رزوه‌ای جهت انشعاب گرفتن از لوله اصلی توجه شود
• استفاده از گرد بر های مخصوص که توسط این شرکت ارائه میشود توصیه میگردد. (جهت برش دقیق و مطابق با قطر مناسب)

– شبکه جمع آوری فاضلاب با هواکش انفرادی:

در شکل زیر شبکه جمع آوری فاضلاب با هواکش انفرادی نشان داده شده است. همان طور که در شکل ملاحظه می شود شبکه جمع آوری فاضلاب با هواکش انفرادی شامل قسمت های زیر است:
۱- لوله های افقی فاضلاب
۲- لوله قائم (رایزر) فاضلاب
۳- لوله افقی اصلی فاضلاب
۴- لوله های هواکش هر یک از وسایل بهداشتی
۵- لوله های افقی هواکش
۶- لوله قائم (رایزر) هواکش
فاضلاب وسایل بهداشتی از طریق لوله های افقی فاضلاب به لوله قائم فاضلاب می ریزد و از طریق لوله قائم فاضلاب وارد لوله افقی اصلی شده و سپس از طریق این لوله از ساختمان خارج می شود. شبکه هواکش دارای لوله های افقی و لوله عمودی است. لوله هواکش هر یک از وسایل بهداشتی بعد از سیفون انشعاب گرفته شده و به یک دیگر وصل می شود و از طریق لوله های افقی به لوله قائم هواکش متصل می گردد. لوله قائم هواکش از یک طرف از بالای بالاترین مصرف کننده ها و از زیر پایین ترین وسایل بهداشتی به لوله قائم فاضلاب متصل
می شود. به طور کلی هدف از استفاده از لوله کشی هواکش ایجاد فشار مثبت بر روی سیفون ها و جلوگیری از تبخیر آب درون آن و سهولت در حرکت فاضلاب درون لوله های افقی و قائم فاضلاب است. موضوع مهمی که در مورد لوله های هواکش باید به آن توجه شود این است که لوله افقی هواکش باید بالاتر از وسایل بهداشتی قرار گیرد و لوله های افقی هواکش و فاضلاب باید دارای شیب مناسبی در جهت عکس یک دیگر باشند.
استفاده از سیستم انفرادی بیشتر در مورد شبکه های فاضلابی است که تعداد وسایل بهداشتی در آن زیاد باشد و فاصله لوله قائم فاضلاب از وسایل بهداشتی دور بوده و امکان اتصال لوله قائم فاضلاب نزدیک به وسایل بهداشتی ممکن نباشد.

– شبکه جمع آوری فاضلاب با هواکش مداری:

شکل زیر روش جمع آوری فاضلاب با هواکش مداری رانشان می دهد. در این روش به جای استفاده از هواکش انفرادی برای هر یک از وسایل بهداشتی، برای هر خط افقی فاضلاب، یک لوله هواکش در نظر گرفته می شود که در نقطه ای بالاتر از وسایل بهداشتی به لوله قائم هواکش متصل می شود و طرف دیگر لوله هواکش نیز به زیر وسایل بهداشتی که در پایین ترین قسمت ساختمان قرار دارند به لوله قائم فاضلاب متصل می گردد.

انواع لوله

لوله‌ها را می‌توان به انواع مختلف از نظر جنس، کاربرد و نحوه اتصالات دسته بندی نمود. لوله‌هایی که در سیستم آبرسانی و فاضلاب مورد استفاده قرار می‌گیرد به شرح ذیل می‌باشد.

لوله‌های گالوانیزه

لوله‌های گالوانیزه خود به دو دسته تقسیم می‌شوند: لوله‌های فولادی گالوانیزه و لوله‌های آهنی گالوانیزه این دو نوع در بازار به لوله‌های آهنی سفید معروفند و عموماً بین این دو فرقی گذاشته نمی‌شود، در صورتیکه لوله‌های فولادی گالوانیزه در مقایسه با نوع آهنی آن سبک تر و براق تر هستند .

لوله‌های فولادی گالوانیزه

این نوع لوله‌ها گاهی برای تخلیه فاضلاب لوازم بهداشتی کوچک به کار برده می‌شود ولی مورد استفاده اصلی آنها برای تهویه است. جنس این لوله‌ها از فولاد نرمی است که در ساختن آن ورقه فولاد را با فشار داخل قالب عبور داده درز آن را جوش می‌دهند و سپس آنها را جهت افزایش مقاومت در برابر اسیدها و زنگ زدگیها در یک وان آبکاری روی اندود (گالوانیزه) می‌کنند. این نوع لوله‌ها نسبت به نوع آهنی در برابر اسیدها مقاومت کمتری دارند و کلیه اسیدهایی که برای چدن مضر می‌باشند فولاد گالوانیزه را هم خراب می‌کنند.

لوله‌های آهنی گالوانیزه

جنس این لوله‌ها از آهن سفید نورد شده است که درز آن توسط دستگاه‌های درز جوش بهم جوش داده می‌شود و سپس لوله را در فلز روی مذاب فرو می‌برند. به همین علت آنها را لوله‌های با درز نیز می‌گویند. این نوع لوله‌ها از رنگ تیره و خاکستریشان شناخته می‌شوند؛ و عموماً به دو صورت سبک و متوسط تولید می‌شوند. کلیه لوله‌های فولادی و آهنی گالوانیزه در شاخه‌های ۶ متری و دو سر دنده با قططر ۱/۲ اینچ تا ۸ اینچ تولید می‌گردند. قر این لوله‌ها معمولاً‌قطر اسمی است که بزرگتر از قطر داخلی و کوچکتر از قطر خارجی است. همچنین در بازار این لوله‌ها را بر اساس نمره می‌شناسند. لوله‌های گالوانیزه نیز به وسیله دنده پیچی به یکدیگر وصل و توسط مواد مناسب آب بندی می‌شوند.

نکته :

• از اتصال این لوله‌ها به روش جوشکاری باید پرهیز نمود زیرا بر اثر حرارت ناشی از جوشکاری و سوختن روکش گالوانیزه (آلیاژ روی) دود غلیظ و سفیدی تولید می‌شود که محیط کار را آلوده می‌نماید و تنفس آن ایجاد مسمومیت کرده و موجب آسیب دیدن دستگاه تنفسی می‌شود .

لوله‌های چدنی

جنس این لوله‌ها از چدن ریخته گری است و بر حسب نوع کاربرد آنها انواع و مقدار آلیاژ، شکل و طول لوله، نوع اتصالات آنها با هم متفاوت هستندو اغلب در سیستم لوله کشی فاضلاب استفاده می‌شوند. لوله‌های چدنی که در سیستم لوله کشی فاضلاب به کار می‌رود : الف) سرتوپی (یک سرتوپی – دو سرتوپی) ب) دو سر تخت

نکته : لوله‌های چدنی با سرتوپی و سرتخت به ترتیب لوله‌های بوشن دار و بدون بوشن نیز نامیده می‌شوند.

مزایای لوله‌های چدنی

معایب لوله‌های چدنی

طریقه اتصال لوله‌های چدنی

اتصال لوله‌های چدنی توپی دار با استفاده از کنف و سرب انجام می‌گیرد و اتصال لوله‌های چدنی دو سر تخت به کمک واشر لاستیکی و بست مخصوص انجام می‌شود.

روش اتصال لوله‌های چدنی توپ دار

۱- ابتدا بایستی بدنه لوله واتصالات از نظر سالم بودن تست شود و نحوه آزمایش از طریق زدن ضربات آرام چکش امکان‌پذیر است. چنانچه لوله شکسته باشد یا حتی دارای ترک مویی حزیی باشد صدای ضربات به صورت بم که اصطلاحاً صدای «مرده چدن» نام دارد شنیده می‌شود .

نکته : صدای برخاسته از برخورد ضبات چکش به لوله سالم طنین دار می‌باشد و همژنین قسمت مادگی بایستی در جهت جریان قرار گیرد.

۲- پس از اینکه لوله‌ها در یک امتداد به صورت هم محور در داخل یکدیگر قرار داده شدند کنف مخصوص بایستی با استفاده از قلم و چکش در طوقه مطابق شکل متراکم شود. لازم است ذکر شود کنف مورد استفاده به دو روش دو رشته‌ای و سه رشته‌ای بافته می‌شود و کنف بافته شده بایستی متناسب با قطر لوله‌های اتصالی بوده و فضای بین نر و مادگی را تا عمق ۵/۲ سانتی‌متری لبه مادگی پر نماید. ۳- سرب مذاب که قبلاً توسط چراغ کوره‌ای یا کوزه ذوب تهیه شده با ملاقه مطابق شکل داخل طوقه ریخته می‌شود. چنانچه محل پیوند به صورت کاملاً عمودی و سرتوپی رو به بالا باشد نیازی به کمربند سرب ریزی نیست اما اگر محل پیوند افقی یا مایل یا سرتوپی رو به پایین باشد استفاده از کمربند سرب ریزی ضروری است و باید با استفاده از کمربندهای نخ سوز یا لاستیکی یا فلزی یا گل رس با ایجاد مسیر سرب ریزی عمل سرب ریزی را انجام داد. ۴- بعد از تمام مراحل فوق وقتی سرب سرد شد آن را باید با استفاده از قلم سرب کوبی و چکش به طور آهسته کوبید تا مواد لازم حتی الامکان به داخل اتصال برود. روش اتصال لوله‌های چدنی سر تخت :

لوله‌های پلاستیکی

لوله‌های پلاستیکی که در تاسیسات آب و فاضلاب بکار برده می‌شوند عبارتند از:

مزایای لوله‌های PVC

معایب لوله‌های PVC

منبع : شرکت مهندسی کمپ

به منظور جلوگیری از آلودگی محیط زندگی و جمع آوری و هدایت فاضلاب ساختمان به محل دفع، نیاز به یک سیستم لوله کشی است. در طرح این سیستم باید کمترین طول لوله در نظر گرفته شود. همچنین تدابیری به منظور دفع سریع فاضلاب و جلوگیری از گرفتگی در مسیر فاضلاب پیش بینی شود، از جمله می توان به استفاده از لوله هایی با قطر مناسب، شیب بندی مناسب لوله ها و استفاده از وصاله های ۴۵ درجه (زانو، سه راه و…) اشاره کرد.

اجزای اصلی سیستم جمع آوری فاضلاب خانگی:
سیفون ۱: وسیله ای است که از یک طرف به وسیله بهداشتی و از طرف دیگر به شاخه افقی فاضلاب اتصال دارد. وجود آب در داخل سیفون باعث جلوگیری از عبور هوا و گاز درون شبکه به داخل ساختمان می شود.
لوله افقی فاضلاب: از این لوله برای انتقال فاضلاب از سیفون به لوله قائم فاضلاب استفاده می شود.
لوله قائم فاضلاب: فاضلاب از طریق لوله های افقی هر طبقه وارد لوله قائم شده به طرف پایین حرکت می کند.
لوله هواکش: برای ایجاد ارتباط شبکه فاضلاب با جو و تخلیه گاز و هوای درون شبکه به بیرون می باشد و یکی از مهم ترین قسمت های شبکه لوله کشی فاضلاب است که تا روی بام امتداد می یابد.

شکل۱ : اجزای یک سیستم فاضلاب

ورود میلیون ها لیتر فاضلاب به رودخانه ها، دریاها و منابع آب زیرزمینی باعث آلودگی شدید و خطرناک محیط زندگی انسان و سایر موجودات زنده می شود. به منظور جلوگیری از انواع آلودگی ها، سیستم های جمع آوری فاضلاب مورد استفاده قرار می گیرد.

شکل ۱ اثرات ورود فاضلاب ها به درون رودخانه ها و دریاها

مهم ترین علل ضرورت جمع آوری و تصفیه فاضلاب عبارتست از:
۱ بالا آمدن سطح آب های زیرزمینی، به علت اینکه میزان تخلیه فاضلاب در آب های زیرزمینی با میزان برداشت از آب های زیرزمینی متناسب نیست، به طوری که ممکن است فاضلاب دفع شده در نقاط مرتفع شهر در پایین ترین نقاط شهر به سطح زمین برسد.
۲ آلودگی آب های زیرزمینی به علت دفع فاضلاب به روش غیر بهداشتی که مخاطرات بهداشتی زیادی را نیز به دنبال خواهد داشت.
۳ آلودگی خاک که در نتیجه، ترکیبات شیمیایی و عوامل بیولوژیکی (بیماری زا) از طریق زنجیره غذایی (خاک به گیاه، گیاه به حیوان، حیوان به انسان و یا گیاه مستقیم به انسان) به بدن انسان وارد می شود.
۴ صدمه به حیات آبزیان 

۵ عدم امکان استفاده مجدد از پسآب حاصل از تصفیه فاضلاب که باعث صرف هزینه های سنگین برای تأمین و انتقال آب می شود.

۶ به منظور تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی (در جمهوری اسلامی ایران، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می شود و…) 

مطابق شکل ۱ آب های باران حاصل از بارندگی بر روی ساختمان را با لولهٔ جداگانه ای به نام لولهٔ آب باران (ناودان) جمع آوری و تخلیه می نمایند. لوله آب باران را به طور معمول به لوله تخلیه فاضلاب وسایل بهداشتی وصل نمی کنند زیرا ممکن است در عملکرد سیستم لوله کشی فاضلاب اختلال ایجاد نماید.

از جمله در اثر بارندگی شدید و تخلیه آب باران در لوله فاضلاب ممکن است آب سیفونهای وسایل بهداشتی تخلیه شود و یا در مواردی آب باران از محل سیفون های طبقه هم کف و یا زیرزمین وارد فضای ساختمان شود (شکل ۲).

 در معابر عمومی و فضاهای شهری محل هایی به منظور هدایت آبهای ناشی از نزولات جوی در معابر تعبیه می گردد و معمولاً بین پیاده رو و خیابان ساخته میشود. درشکل ۲ نمونه هایی از دهانه های ورود آب باران در خیابان را مشاهده می کنید.

شکل ۱ : مشکلات احتمالی تخلیه آب باران در لوله فاضلاب

شکل ۲ : جمع آوری آب باران

مراحل پی سازی
۱- آزمایش زمین از لحاظ مقاومت
۲- پی کنی
۳- پی سازی (فونداسیون)

پی (فونداسیون) وسیله ای است که بار و فشار وارد از نقاط مختلف ساختمان و همچنین بارهای اضافی را به زمین منتقل می کند .

طبقه بندی زمین چند نوع است
زمین هایی که با خاک ریزی دستی پر شده است : این نوع زمین ها که عمق بیشتری دارند و با خاکهای دستی محل گودال ها را پر کرده اند اگر سالهای متمادی هم بگذرد باز نمی توان جای زمین طبیعی را بگیرد و این نوع زمین برای ساختمان مناسب نیست و باید پی کنی در آنها به طریقی انجام گیرد که پی ها به زمین طبیعی یا زمین سفت برسد .

زمین های ماسه ای : زمینهای ماسه ای بیشتر در کنار دریا وجود دارد . اگر زمین از ماسه خشک تشکیل شده باشد ، تا یک طبقه ساختمان را تحمل می کند و ۱.۵ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع می توان فشار وارد آورد . ولی در صورتی که ماسه آبدار باشد قابل ساختمان نیست ، چون ماسه آبدار حالت لغزندگی دارد و قادر نیست که بار وارد را تحمل کند بنابراین ماسه از زیر پی می لغزد و جای خالی خود را به پی می دهد و پایه را خراب می کند .

زمین های دجی : زمین دجی زمینی است که از شنهای درشت و ریز و خاک به هم فشرده تشکیل شده است و به رنگهای مختلف دیده می شود :دج زرد ، دج سیاه ، دج سرخ ، این نوع زمین ها برای ساختمان مرغوب و مناسب است .

زمین های رسی : اگر رس خشک و بی آب و فشرده باشد ، برای ساختمان زمین خوبی محسوب می شود ، و تحمل فشار لازم را دارد . ولی اگر رس آبدار و مرطوب باشد قابل استفاده نیست و تحمل فشار ندارد ، خصوصاً اگر ساختمان در زمین شیب دار روی رس آبدار ساخته شود فوری نشست می کند و جاهای مختلف آن ترک بر می دارد و خراب می شود . و اگر ساختمان در زمین آبدار با سطح افقی ساخته شود به علت وجود آب فشار را به همه نقاط اطراف خود منتقل می کند و دیوارهای کم ضخامت آن ترک بر می دارد .

زمین های سنگی : زمینهای سنگی بیشتر در دامنه کوهها وجود دارد و از تخته سنگها ی بزرگ تشکیل شده و برای ساختمان بسیار مناسب است .

زمین های مخلوط : این نوع زمینها از سنگ درشت و شن و خاک رس تشکیل شده اگر این مواد کاملا به هم فشرده باشند برای ساختمان بسیار مناسب است و اگر به هم فشرده نباشد و باید از ایجاد ساختمان به روی این نوع زمینها احتراز کرد .

زمین های بی فایده : زمینهای بی فایده مانند باتلاق ها و زمینهای جنگل که از خاک و برگ درختان تشکیل شده است . در این نوع زمین ها باید زمین آنقدر کنده شود تا به زمین سفت و طبیعی برسد .

آزمایش زمین
گاهی پس از پی کنی به طبقه ای از زمین محکم و سفت می رسند و پی سازی را شروع می کنند ولی پس از چندی ساختمان ترک بر می دارد . علت آن این است که زمین سفتی که به آن رسیده اند از طبقهُ نازکی بوده است و متوجه آن نشده اند ولی برای اطمینان در جاهای مختلف زمین می زنند تا از طبقات مختلف زمین آگاهی پیدا کنند و بعد شفته ریزی را شروع می کنند این عمل را در ساختمان گمانه زنی (سنداژ) می گویند .

امتحان مقاومت زمین
یک صفحه بتنی ۲۰*۲۰*۲۰ یا ۲۰*۵۰*۵۰ از بتن آرمه گرفته و روی آن به وسیلهُ گذاشتن تیرآهنها فشار وارد می آورند . وزن آهنها مشخص و سطح صفحه بتن هم مشخص است فقط یک خط کش به صفحه بتنی وصل می کنند و به وسیله میلیمترهای روی آن میزان فرورفتگی زمین را از سطح آزاد مشخص و اندازه گیری می کنند ولی اگر بخواهند ساختمانهای بسیار بزرگ بسازند باید زمین را بهتر آزمایش کنند . برای ای منظور با دستگاه فشار سنج زمین را اندازه گیری می کنند و آزمایش فوق برای ساختمانهای معمولی در کارگاه است .

پس از عملیات فوق پی کنی را آغاز میکنند و پس از پی کنی شفته ریزی شروع می شود .

توجه شود این عمل همان آزمایش بارگذاری صفحه است که در درس مهندسی پی جزء آزمایش های محلی و مهم محسوب میشود البته از آنجا که انجام عملیات مکانیک خاک برای ساختمانهای معمولی صرفه اقتصادی ندارد ، انجام این آزمایش در سازمانهای و اداره های دولتی و یا ساختمانهای بلند انجام می شود .

افقی کردن پی ها (تراز کردن)
برای تراز کردن کف پی ساختمانها از تراز های آبی استفاده می کنند در دیوارهای طویل چون کار شمشه و تراز کردن وقت بیشتری لازم دارد ، برای صرفه جویی در وقت از سه T می توان استفاده کرد بدین معنی که T اول را با T دوم تراز می کنند و T سوم را در مسافت مسیر به طوری که سه T در یک ردیف قرار بگیرد قرار می دهند از روی T اول و دوم که با هم برابر هستند T سوم را میزان و برابر می کنند و پس از آنکه T سوم برابر شد T اول را بر می دارند و به فاصله بیشتری بعد از T سوم قرار می دهند ، دوباره T دوم و سوم را با T چهارم که همان T اول می باشد برابر می کنند و دنباله این ترازها را تا خاتمه محل کار ادامه می دهند .
البته این طریق تراز کردن بیشتر در جاده سازی و زمین های پهناور به کار می رود .

شفته ریزی
کف پی ها باید کاملا افقی و زاویهُ کف پی نسبت به دیوار پی باید ۹۰ درجه باشد . اول کف پی را باید آب پاشید ، تا مرطوب شود و واسطهای بین زمین و شفته وجود نداشته باشد ، و سپس شفته را داخل آن ریخت.
شفته عبارت است از خاک و شن و آهک که به نسبت ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم گرد آهک را در متر مکعب خاک مخلوط می کنند و گاهی هم در محلهایی که احتیاج باشد پاره سنگ به آن می افزایند . شفته را در پی می ریزند و پس از اینکه ارتفاع شفته به ۳۰ سانتیمتر رسید آن را در یک سطح افقی هموار می کنند و یک روز آن را به حالت خود می گذارند تا دو شود یعنی آب آن یا در زمین فرو رود و یا تبخیر گردد.
پس از اینکه شفته دو نم شد آن را با وزنهُ سنگینی می کوبند که به آن تخماق میگویند و پس از اینکه خوب کوبیده شد دوباره شفته را به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر شروع می کنند و عمل اول را انجام می دهند . تکرار این عمل تا پر شدن پی ادامه دارد.
در ساختمان ها که معمولاً در گود یا پی کنی عمل تراز کردن انجام میگیرد محل کار در پی که پیچ و خم زیادی دارد و تراز کردن با شمشه و تراز مشکل می باشد از تراز شلنگی استفاده می کنند . بدین ترتیب یک شلنگ چندین متری را پر از آب می کنند به طوری که هیچ گونه حباب هوایی در آن نباشد و آن را در پی محل هایی که باید تراز گردد به گردش در می آورند و نقاط معین شده را با هم تراز می کنند . آب چون در لوله هایی که به هم ارتباط دارند در یک سطح می ماند بنابراین چون شلنگ پر از آب می باشد در هر کجا که شلنگ را به حرکت در آورند آب دو لوله استوانه ای در یک سطح می باشد بنابراین دو نقطه مزبور با هم تراز می باشند بشرط آنکه مواظبت کنیم که شلنگ در وسط بهم گره خوردگی یا پیچش پیدا نکرده باشد تا باعث قطع ارتباط سیال شود که دیگر نمی توان در تراز بودن آنها مطمئن بود.
تراز کردن گاهی بوسیله دوربین نقشه بر داری (نیو) انجام می گیرد یعنی محلی را در ساختمان تعیین نموده دوربین را در محل تعیین شده نصب می کنند و با میر ( تخته های اندازه گیری ارتفاع در نقشه برداری ) یا ژالون ( چوب های نیزه ای یا آهنی که هر ۵۰ سانتیمتر آنرا به رنگهای سفید و قرمز رنگ کرده اند که از پشت دوربین بخوبی دیده بشود ) اندازه گرفته و تراز یابی می کنند . تراز کردن با دوربین بهترین نوع تراز یابی می باشد.
در زمین هایی مانند زمین های شهر کرمان از آنجایی که از زمانهای قبل قنواتی وجود داشته و بتدریج آب آنها خشک شده در زیر زمین وجود داشته و بعد از مدتی بدون رعایت مسائل زیر سازی درون آنها خاک ریخته اند و برای شهر سازی و خیابان کشی که سطح خیابان ها را بالا می آورده اند و به ظاهر در سطح زمین و حتی در عمق های ۳ تا ۴ متری اثری از آنها نیست اگر سازه ای روی این زمین بنا شود پس از مدتی و بسته به عمق قنات و شرایط جوی مثلاً بعد از آمدن یک باران سازه نشست می کند و در بسیاری از مواقع حتی تا ۱۰۰ درصد خسارت می بیند و دیگر قابل استفاده نیست اگر در چنین ساختمان هایی از شفته آهک استفاده شود باعث تثبیت خاک می شود و بروز نشست در ساختمان جلوگیری می کند.

پی سازی
بعد از اینکه عمل پی کنی به پایان رسید را باید با مصالح مناسب بسازند تا به سطح زمین رسیده و قابل قبول برای هر گونه بنا باشد مصالحی که در پی بکار میرود باید قابلیت تحمل فشار مصالح بعدی را داشته باشد و ضمناً چسبندگی مصالح نسبت به یکدیگر به اندازه ای باشد که بتوانند در مقابل بارهای بعدی تحمل کند و فشار را یکنواخت به تمام پی ها انتقال دهد چون هرچه ساختمان بزرگتر باشد فشارهای وارده زیادتر بوده و مصالحی که در پی بکار می رود باید متناسب با مصالح بعدی باشد.
پی سازی را با چند نوع مصالح انجام می دهند مصالحی که در پی بکار می رود عبارتند از شفته آهکی ، پی سازی با سنگ ، پی سازی با بتن ، پی سازی با بتن مسلح.

پی سازی با سنگ
پس از اینکه عمل پی کنی به پایان رسید پی سازی با سنگ باید از دیوارهایی که روی آن بنا میگردد وسیع تر بوده و از هر طرف دیوار حداقل ۱۵ سانتیمتر گسترش داشته باشد یعنی از دو طرف دیوار ۳۰ سانتیمتر پهن تر می باشد که دیواری را رد وسط آن بنا می کنند ، پی سازی با سنگ با دو نوع ملات انجام می شود چنانچه بار و فشار بعدی زیاد نباشد ملات سنگها را از ملات گل و آهک چنانچه فشار و بار زیاد باشد ملات سنگ را از ملات ماسه و سیمان استفاده می کنند اول کف پی را ملات ریزی نموده و سنگها را پهلوی یکدیگر قرار میدهند و لابِلای سنگ را با ملات ماسه و سیمان پر میکنند (غوطه ای) به طوری که هیچ منفذ و سوراخی در داخل پی وجود نداشته باشد و عمل پهن کردن ملات و سنگ چینی تا خاتمه دیوار سازی ادامه پیدا می کند .

پی سازی با بتن
پس از اینکه کار پی کنی به پایان رسید کف پی را به اندازه تقریبی ۱۰ سانتیمتر بتن کم سیمان بنام بتن مِگر می ریزند که سطح خاک و بتن اصلی را از هم جدا کند روی بتن مگر قالب بندی داخل پی را با تخته انجام میدهند همانطور که در بالا گفته شد عمل قالب بندی وسیع تر از سطح زیر دیوار نقشه انجام میگیرد تمام قالب ها که آماده شد بتن ساخته شده را داخل قالب نموده و خوب می کوبند و یا با ویبراتور به آن لرزش وارد آورده تا خلل و فرج آن پر شود و چنانچه بتن مسلح باشد ، داخل قالب را با میله های گرد آرماتور بندی و بعد از آهن بندی داخل قالب را با بتن پر میکنند .
بتن ریزی در پی و آرماتور داخل آن به نسبت وسعت پی برای ساختمان های بزرگ قابلیت تحمل فشار هر گونه را میتواند داشته باشد و بصورت کلافی بهم پیوسته فشار ساختمان را به تمام نقاط زمین منتقل می کند و از شکست و ترک های احتمالی جلو گیری بعمل می آورد .

پی سازی و پی کنی با هم
در بعضی مواقع ممکن است زمین سست بوده و پی کنی بطور یکدفعه نتواند انجام پذیرد و اگر بخواهیم داخل تمام پی ها را قالب بندی کنیم مقرون به صرفه نباشد در این موقع قسمتی از پی را کنده و با تخته و چوب قالب بندی نموده شفته ریزی می کنیم پس از اینکه شفته کمی خود را گرفت یعنی آب آن تبخیر و یا در زمین فرو رفت و دونم شد پی کنی قسمت بعدی را شروع نموده و با همان تخته ها ، قالب بندی می کنیم بطوریکه شفته اول خشک نشده باشد و بتواند با شفته اول خشک نشده باشد و بتواند با شفته بعد خودگیری خود را انجام داده و بچسبد این نوع پی سازی معمولاً در زمین های نرم و باتلاقی ، خاک دستی و ماسه آبدار عمل میگردد .

پی کنی در زمین های سست
در زمین های سست و خاک دستی اگر بخواهیم ساختمانی بنا کنیم باید اول محل پی ها را به زمین سفت رسانیده و پس از اطمینان کامل ساختمان را بنا نماییم زیرا ساختمان که روی این زمین ها مطابق معمول و یا در زمین سست بنا گردد . پس از چندی یا در همان موقع ساخته شدن باعث ترک ها و خرابی ساختمان میگردد . بنابراین شفته ریزی از روی زمین سفت باید انجام گیرد و برای اینکار بشرح زیر عمل می نمائیم :

پی کنی در زمین های خاک دستی و سست
پس از پیاده کردن اصل نقشه روی زمین محل پی های اصلی و یا در تقاطع پی ها که فشار پایه ها روی آن می باشد چاه هائی حفر میشود ، عمق این چاهها به قدری می باشد تا به زمین سفت و سخت برسد بعداً محل چاه ها را با شفته آهکی پر کرده و پس از پر کردن چاه ها و خودگیری شفته ، پی ها را به طریقه معمول روی شفته چاه ها شفته ریزی میکنند ، شفته ها به صورت کلافی می باشند که زیر آنها را تعدادی از ستون های شفته ای نگهداری میکند و از فرو ریختن آن جلوگیری می نمایند البته باید سعی کرد که فاصله ستون های شفته ای نباید بیش از سه متر طول باشد .
خاصیت چاه ها بدین طریق می باشد که شفته پس از خودگیری مانند ستونهایی است که زیر زمین بنا شده است و شفته روی آن مانند کلافی پایه را به یکدیگر متصل می کنند برای مقاومت بیشتر در ساختمان پس از اینکه آجر کاری پایه ها را شروع نمودیم ما بین پایه ها را مطابق شکل با قوسهایی به یکدیگر متصل میکنند تا پایه ها عمل فشار به اطراف خود را خنثی نموده و فشار خود را در محل اصلی خود یعنی در محلی که شفته ریزی آن به زمین بِکر رسیده متصل میکند .
گاهی اتفاق می افتد که در ساختمان در محل بنای یکی از پایه ها چاه های قدیمی وجود دارد و بقیه زمین سخت بوده و مقاومت به حد کافی برای ساختن ساختمان روی آنرا دارد برای اینکه براحتی بتوان پایه را در محل خود ساخت و محل آن را تغییر نداد چاه را پس از لای روبی (پاک کردن ) با شفته آهک پر مینماییم موقعیکه شفته خودگیری خود را انجام داد روی آنرا یک قوس آجری ساخته و در محل انتهای کمان پایه را بنا میکنیم که فشار دیوار با اطراف چاه منتقل گردد .
در بعضی مواقع چاه کنی در این گونه زمین ها خطرناک می باشد . زیرا زمین ریزش دارد و به کارگر صدمه وارد میاورد و در موقع کار ممکن است او را خفه کند برای جلوگیری از ریزش زمین باید از پلاکهای بتنی یا سفالی که در اصطلاح به آنها گَوَل (در شهرستانها گوم و غیره ) مینامند استفاده شود گَوَل های بتنی یک تکه و دو تکه ای و گول های سفالی یک تکه میباشد . گول های بتنی را بوسیله قالب می سازند و گول های سفالی بوسیله دست و گل رس ساخته شده و در کوره های آجری آن را می پزند تا بشکل سفالی در آید از این گول ها در قنات ها نیز استفاده میشود .

طریقه عمل
مقداری از زمین که بصورت چاه کنده شده گول را بشکل استوانه ای ساخته میباشد داخل محل کنده شده نصب و عمل کندن را ادامه میدهند در این موقع دو حالت وجود دارد یا اینکه گول اولی که زیر آن در اثر کندن خالی شده براحتی پایین رفته گول دوم را نصب میکنیم یا اینکه گول اول در محل خود با فشار خاک که به اطراف آن آمده تنگ می افتد و نمی تواند محل خود را تغییر و یا پایین تر برود در این موقع از گول های دو تکه ای استفاده مینماییم نیمی را در محل خود نصب و جای آنرا محکم نموده و نصفه دوم را پس از کندن محل آن نصب می نماییم و عمل پی کنی را بدین طریق ادامه میدهیم .
پی کنی در زمین های سست مانند خندق هائی که خاک دستی در آنها ریخته شده است و مرور زمان هم اثری برای محکم شدن آن ندارد و یا زمین های باتلاقی و غیره ضروری می باشد .
زمین هائی که قسمت خاک ریزی شده در آنها به ارتفاع کم می باشد و یا باتلاقی بودن آن به عمق زیادی نرسد میتوان در این قبیل زمین ها پی کنی عمقی انجام داد و برای جلوگیری از ریزش خاک آنرا با تخته و چوب قالب بندی نموده تا به زمین سخت برسد .
البته قالب بندی در اینگونه زمین ها خالی از اشکال نمی باشد باید با منتهای دقت انجام گیرد پس از انجام کار قالب بندی شفته ریزی شروع میشود و چون تخته های قالب در طول قرار دارد میتوان پس از شفته ریزی تخته دوم را شروع کرد به همین منوال تمام پی ها را میتوان شفته ریزی کرد بدون اینکه تکه ای و یا تخته ای از قالب زیر شفته بماند .

منبع : وبسایت علمی و اطلاع رسانی عمران ایران

یکی از مشکلاتی که تبعات بهداشتی گسترده‌ای برای شهروندان به همراه دارد تخلیه غیرمجاز فاضلاب توسط تانکرهای ویژه حمل این مواد است که توجه هر چه بیشتر مسوولان استانی به این مهم را می‌طلبد.

با افزایش روز افزون جمعیت و تبدیل شدن شهرها به کلان‌شهر و در نتیجه افزایش جمعیت در مساحت خاص و نیز پیشرفت‌های تکنولوژی می‌بایست توجه بیشتر و ویژه‌ای به موارد بهداشتی و زیست محیطی درباره شهرها داشته باشیم.
به گزار ش پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد، یکی از مشکلاتی که تبعات بهداشتی گسترده‌ای برای شهروندان به همراه دارد تخلیه غیرمجاز فاضلاب توسط تانکرهای ویژه حمل این مواد است که توجه هر چه بیشتر مسوولان استانی به این مهم را می‌طلبد.

نظارت بر حمل و نقل تانکرهای فاضلاب شهری
مهدی علوی‌مقدم، مدیرعامل سازمان حمل و نقل بار درون شهری و حومه شهرداری مشهد، ساماندهی و نظارت کامل بر وسایل حمل و نقل بار شهری از جمله حمل و نقل فاضلاب‌ها را از اهداف این سازمان برشمرد و گفت: با توجه به مخاطرات بهداشتی و ملاحظات اقتصادی، توجه به تولید، جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.
وی یادآورشد: یکی از مشکلات بررسی شده در زمینه ساماندهی و بهبود وضعیت حمل و نقل بار در شهر مشهد که تبعات بهداشتی نیز برای شهروندان به همراه دارد، حمل و نقل و تخلیه فاضلاب توسط تانکرهای ویژه حمل این مواد است.
وی با تاکید بر اینکه حاملان این مواد باید از سوی سازمان مدیریت حمل و نقل بار درون شهری و حومه شهرداری مجوز داشته باشند، اظهار کرد: حمل فاضلاب باید توسط شرکت‌های صاحب صلاحیت در این زمینه، که به طور قانونی عهده‌دار این وظیفه شده‌اند و امکانات مناسب حمل و نقل این مواد را دارند، صورت گیرد.
علوی‌مقدم جلوگیری از پراکندگی فاضلاب حین انتقال به تصفیه‌خانه و انتخاب افراد مسوول برای حمل این مواد را از نکات مهم حمل فاضلاب دانست و ادامه داد: باید با انتخاب درست حاملان این مواد، از حضور افرادی که برای منافع خود حاضر به قربانی کردن منافع جامعه هستند، جلوگیری شود
مدیرعامل سازمان حمل و نقل بار درون شهری و حومه شهرداری مشهد با بیان اینکه در حال حاضر تنها تصفیه‌خانه اولنگ در مشهد در زمینه تصفیه و پذیرش تانکرهای حمل فاضلاب فعالیت دارد، گفت: حمل فاضلاب به این تصفیه‌خانه دارای مشکلات متعددی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
علوی‌مقدم ساعت پذیرش تصفیه‌خانه را یکی از مشکلات موجود دانست و ادامه داد: ساعت پذیرش تصفیه خانه از ۶ صبح تا ۸ شب است، لذا تخلیه فاضلاب توسط تانکرهایی که بعد از این ساعت به تصفیه‌خانه مراجعه می‌کنند، امکان‌پذیر نبوده و به همین دلیل بسیاری از حاملان فاضلاب‌ها مبادرت به تخلیه غیرمجاز این مواد در مکانی غیر از منطقه قانونی آن می‌کنند.
وی مسافت طولانی تصفیه‌خانه را از دیگر مشکلات موجود برشمرد و فاصله ۳۵ کیلومتری تصفیه‌خانه و طی مسافت ۷۰ کیلومتری توسط تانکرها در هر رفت و برگشت به تصفیه‌خانه را عامل دیگری برای تخلیه غیرمجاز فاضلاب عنوان کرد.
علوی‌مقدم با بیان اینکه عرض کم جاده بر مشکلات موجود افزوده است، گفت: امکان تردد همزمان دو خودرو در یک مسیر رفت و برگشت وجود ندارد و این امر بر مشکلات حمل فاضلاب دامن زده است.
وی یادآورشد: نبود روشنایی در طول مسیر، نامناسب بودن سطح آسفالت، نبود حداقل امکانات بهداشتی در طول مسیر تصفیه خانه و محل تخلیه فاضلاب و انجام ندادن فرآیند تصفیه روی فاضلاب منجر به ناایمنی تردد حاملان فاضلاب‌ها شده است.
علوی‌مقدم تصریح کرد: موانع موجود باعث رغبت نداشتن حاملان این مواد برای مراجعه به تصفیه‌خانه شده و در نهایت این مواد در محیط رهاسازی می‌شوند.
مدیرعامل سازمان حمل و نقل بار درون شهری و حومه شهرداری مشهد با اشاره به اینکه پس از تخلیه فاضلاب در تصفیه‌خانه توسط تانکرها، هیچ گونه فرآیند تصفیه روی فاضلاب صورت نمی‌گیرد، افزود: تجمع فاضلاب در محل و استفاده غیرمجاز از آن جهت آبیاری زمین‌های کشاورزی مجاور تصفیه‌خانه تهدید جدی برای سلامتی انسان‌ها محسوب می‌شود.
وی ادامه داد: تصفیه‌خانه‌های موجود در مشهد باید برای کاهش بار میکربی فاضلاب تلاش کنند.
وی از آمادگی این سازمان جهت نصب سیستم AVL برای کنترل تردد وسایل حمل بار خبر داد و اعلام کرد: در صورت تامین اعتبار و نصب تجهیزات استفاده از این سامانه بر روی تانکرهای فاضلاب، بخش مهمی از تخلفات تانکرها به ویژه در زمینه دفع غیرمجاز فاضلاب برطرف خواهد شد.
حل مشکل تخلیه غیرمجاز فاضلاب نیازمند عزم همگانی
معاون محیط انسانی اداره کل محیط زیست خراسان رضوی حل مشکل تخلیه غیرمجاز فاضلاب را نیازمند عزمی همگانی دانست.
محمد حسین قادری با بیان اینکه مشکل مربوط به تخلیه فاضلاب در مکان‌های غیرمجاز مشکلی نیست که بتوان آن را یک شبه حل کرد، گفت: از آن جایی که بحث فاضلاب مختص به ارگان خاصی نیست و سازمان‌های مختلف درگیر آن هستند، باید با ایجاد زمینه‌های همکاری بیش از پیش آنان، مشکلات مربوط به این حوزه را مرتفع کرد.
وی ادامه داد: برای حل این مشکل تنها باید یک اتفاق جمعی رخ دهد و دستگاه‌های دولتی همچون شهرداری، آب و فاضلاب، آب منطقه‌ای، جهاد کشاورزی و در نهایت بهداشت و محیط زیست در کنار هم این مشکل را حل کنند.
قادری تصریح کرد :یکی از عواملی که می‌تواند بیشترین زیان را به آب و خاک رسانده و محیط زیست را به خطر اندازد، فاضلاب‌ها اعم از خانگی و صنعتی است که رها ساختن آن در محیط‌های غیرمجاز می‌تواند اثرات زیان‌باری را به دنبال داشته باشد.
وی یادآورشد: به منظور حفظ سلامت جوامع و پیشگیری از بروز اختلال در چرخه آب، فاضلاب‌ها باید به نحو مناسب جمع‌آوری، تصفیه و به چرخه طبیعی آب بازگردانده شود.
معاون محیط انسانی اداره کل محیط زیست خراسان رضوی خاطرنشان کرد: تاثیرات نامطلوب زیست محیطی ناشی از تخلیه نادرست فاضلاب در حدی است که امروزه اجرای طرح‌های فاضلاب در مناطق مختلف شهر امری ضروری و بنیادی تلقی می‌گردد.
قادری حفظ بهداشت همگانی، حفاظت محیط زیست و جلوگیری از آلودگی منابع آب را از مزایای تخلیه صحیح فاضلاب در تصفیه‌خانه برشمرد و بر آماده‌سازی زیرساخت‌ها، احیای شبکه جمع‌آوری فاضلاب، استفاده از سیستم‌های تصفیه فاضلاب و جلوگیری از تخلیه غیرمجاز فاضلاب توسط تانکرها تاکید کرد.
وی اضافه کرد: این تانکرها به طور قانونی باید فاضلاب خود را در تصفیه‌خانه اولنگ تخلیه کنند اما به دلیل پاره‌ای مشکلات، این تانکرها در نهایت فاضلاب خود را در مکان‌های غیرمجاز تخلیه می‌کنند.
قادری با بیان اینکه برای حل مساله کشف رود باید یک اتفاق جمعی رخ دهد، افزود: یک دستگاه مقصر نیست و همه دستگاه‌ها باید به وظایف قانونی خود در این زمینه عمل کنند.
تخلیه غیرمجاز فاضلاب گامی برای شیوع بیماریهای واگیردار
علی اصغر حسنی یزدی، مدیرگروه بهداشت محیط حرفه‌ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد تخلیه غیرمجاز فاضلاب را تهدیدی برای سلامت شهروندان دانست و اظهار کرد: این تانکرها که گاهی فاقد مجوزهای لازم هستند، فاضلاب‌هایی را که می‌تواند منشا بسیاری از بیماری‌ها برای شهروندان باشد، بدون هیچ گونه مزاحمت و ترسی در حاشیه شهر تخلیه می‌کنند.
وی گفت: عوامل بیماری‌زای مختلفی نظیر باکتری‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها می‌توانند از طریق مدفوع افراد آلوده وارد فاضلاب شده و در صورت تخلیه بی‌رویه در محیط زیست، منابع آب را آلوده کنند و در نتیجه سبب شیوع بسیاری از بیماری‌ها واگیردار شوند.
وی شیوع بیماری‌هایی نظیر هپاتیت، اسهال‌ها و انگل‌های روده‌ای را از جمله بیماری‌های ناشی از دفع نادرست فاضلاب‌ها برشمرد و افزود: فاضلاب در صورت تخلیه در مکانی غیر از تصفیه‌خانه، منبع آلودگی عظیمی خواهد بود که سلامت شهروندان را با مخاطراتی جدی مواجه خواهد ساخت.
وی توسعه جمع‌آوری فاضلاب شهری را عاملی موثر در حفظ سطح بهداشت عمومی مردم دانست و افزود: استفاده از سیستم جمع‌آوری فاضلاب، نظارت برعملکرد تانکرهای حامل این مواد، افزایش تصفیه‌خانه‌ها و هماهنگی دستگاه‌های همکار در این موضوع می‌تواند نقش بسزایی در ارتقای سطح بهداشت عمومی داشته باشد.
فعالیت بیش از ۳۰۰ تانکر فاضلاب در مشهد
کارشناس مسوول اداره نظارت و بازرسی سازمان حمل و نقل بار درون شهری شهرداری مشهد نیز به تشدید نظارت بر تانکرهای حامل فاضلاب در سطح این شهر اشاره کرد و افزود: این سازمان بازرسی‌های دوره‌ای با فواصل زمانی کوتاه مدت را در برنامه‌های خود قرار داده است.
فرهاد سالاری‌نسب با بیان اینکه هم اکنون حدود۳۰۰ تانکر حمل فاضلاب در سطح شهر مشهد فعالیت می‌کند، گفت: جاده منتهی به تصفیه‌خانه اولنگ محل تردد تانکرهای بسیاری است که فاضلاب شهری را به این تصفیه‌خانه حمل می‌کنند.
وی با اشاره به اینکه بسیاری از حاملان فاضلاب این مواد را در جایی غیر از فضای تصفیه‌خانه تخلیه می‌کنند، افزود: در حاشیه جاده منتهی به تصفیه‌خانه مرکزی اولنگ آثار به جا مانده از تخلیه فاضلاب قابل مشاهده است.
وی خاطرنشان کرد: حاملان فاضلاب‌ها با تخلیه این مواد در زمین‌های مجاور شهر که معمولا مورد استفاده کشاورزی قرار می‌گیرد، منجر به آلودگی آب، خاک و نباتات می‌شوند و به طور غیرمستقیم دام‌ها و سپس انسان‌‎ها و جوامع انسانی را مورد تهدید جدی قرار می‌دهند.
وی تخلیه فاضلاب انسانی با تانکرهای حمل فاضلاب در حاشیه شهر را غیرقانونی دانست و بیان کرد: در صورت مشاهده این افراد طبق قانون به شدت با آن‌ها برخورد خواهد شد.
کارشناس مسوول اداره نظارت و بازرسی سازمان حمل و نقل بار درون شهری شهرداری مشهد ضمن یادآوری ماده ۱۶ قانون مدیریت پسماندها خاطرنشان کرد: طبق این ماده قانونی جزای نقدی برای متخلفان دفع و تخلیه غیرقانونی پسماندها در محیط به ترتیب در نخستین بار برای پسماندهای عادی از ۵۰۰ هزار تا ۱۰۰ میلیون ریال و برای سایر پسماندها از دو میلیون تا ۱۰۰میلیون ریال و در صورت هر بار تکرار، دو برابر مجازات قبلی در نظر گرفته شده است.
سالاری‌نسب ادامه داد: ماده ۲۰ قانون مدیریت پسماندها خودروهای تخلیه کننده این مواد در اماکن غیرمجاز را علاوه بر مجازات‌های مذکور به یک تا ۱۰ هفته توقیف وسیله نقلیه محکوم می‌کند.
وی هر گونه تغییرکاربری در خودروهای باربری برای حمل این گونه مواد را منوط به دریافت مجوز از پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا دانست و گفت: برخی رانندگان با تغییر کاربری وسیله نقلیه خود آن را به یک حامل فاضلاب تبدیل و با انجام این کار غیرقانونی مشکلات متعددی را برای فضای شهری ایجاد می‌کنند.

منبع:وبسایت شهرداری مشهد

ترکیبات فاضلاب تنوع گسترده‌ای دارد. موارد زیر لیستی از ترکیباتی است که ممکن است در آن وجود داشته باشند:

• آب (بیش از ۹۵ درصد) که اغلب هنگام استفاده از سیفون توالت برای حمل زباله به فاضلاب اضافه می‌شود.
• بیمارگرها شامل باکتری‌ها، ویروس‌ها، پریون ها و کرم‌های انگلی
• باکتری‌های غیر بیماریزا
• ذرات آلی مثل مدفوع، مو، مواد غذایی، استفراغ، الیاف کاغذی، مواد گیاهی، گیاخاک و غیره.
• مواد محلول آلی مثل ادرار، قندهای میوه‌ها، پروتئین‌های محلول، داروها، مواد مخدر و غیره.
• ذرات معدنی مثل ماسه، ماسه سنگ، ذرات فلزی، سرامیک و غیره.
• مواد محلول معدنی مثل آمونیاک، نمک – جاده، نمک – دریا، سیانید، هیدروژن سولفید، تیوسیانات، تیوسولفات و غیره.
• جانوران مثل تک‌یاختگان، حشرات، بندپایان، ماهی های کوچک و غیره.
• مواد جامد بزرگ مثل نوار بهداشتی، پوشک، کاندوم، سوزن، اسباب بازی کودکان، جانوران و گیاهان مرده و غیره.
• گاز مثل سولفید هیدروژن، دی اکسید کربن، متان و غیره.
• نامیزه ها مثل رنگ، چسب، سس مایونز، رنگ مو، روغن‌های امولسیون و غیره.
• زهرابه مثل آفت‌کش‌ها، سمها، علف‌کشها و غیره.
• داروهای شیمیایی و هورمونی

شاخص‌های کیفیت فاضلاب

هر ماده قابل اکسایش و کاهش در آبراه‌های طبیعی یا فاضلاب‌های صنعتی می‌توانند با فرایندهای بیوشیمیایی (میکروبی) یا شیمیایی اکسید شود. درنتیجه میزان اکسیژن در آب کاهش خواهد یافت. اساساً، واکنش اکسیداسیون بیوشیمیایی به شرح زیر است:

Oxidizable material + bacteria + nutrient + O2 → CO2 + H2O + oxidized inorganics such as NO3- or SO4—

مصرف اکسیژن با کاهش مواد شیمیایی از جمله سولفید و نیتریت به شرح زیر است:

S– + 2 O2 → SO4–

NO2- + ½ O2 → NO3-

از آنجایی که همه آبراه‌های طبیعی شامل باکتری و مواد مغذی هستند، تقریباً هر نوع ترکیب زائدی که وارد این آبراه‌ها می‌شوند واکنش‌های بیوشیمیایی را آغاز می‌کنند (همانطوری که در بالا گفته شد). این نوع واکنش‌های بیوشیمیایی که در آزمایشگاه‌ها اندازه‌گیری می‌شوند اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی نامیده می‌شوند (BOD). این مواد شیمیایی مسئول شکستن اکسید کننده‌های قوی هستند، این واکنش‌های شیمیایی که در آزمایشگاه انجام می‌شوند اکسیژن مورد نیاز شیمیایی نامیده می‌شوند (COD). هر دو آزمایش های BOD و COD برای اندازه‌گیری ارتباط اثر کاهش اکسیژن حاصل از آلاینده‌های فاضلابی هستند. تاثیر هر دو آزمایش بطور گسترده‌ای در اندازه‌گیری اثر آلاینده‌ها به اثبات رسیده‌است. آزمایش BOD برای اندازه‌گیری اکسیژن مورد نیاز برای آلاینده‌های زیست‌فروسایی است در حالی که آزمایش COD برای اندازه‌گیری اکسیژن مورد نیاز برای آلاینده‌های اکسید شونده است.

اصطلاح BOD پنج – روزه مقدار اکسیژن مصرف شده توسط اکسیداسیون بیوشیمیایی مواد تشکیل دهنده فاضلاب را در دوره ۵ روزه اندازه‌گیری می‌کند. مقدار کل اکسیژن مصرفی در زمان واکنش‌های بیوشیمیایی که تا پایان آن مصرف می‌شود BOD نهایی نامیده می‌شود. از آنجایی که BOD نهایی زمان بر است، BOD پنج – روزه به عنوان واحد اندازه‌گیری ارتباط اثرات آلودگی، تقریباً بطور جهانی تصویب شده است.

همچنین آزمایش‌های COD مختلف زیادی وجود دارند که COD چهار-روزه از همه معمول تر است.

هیچ ارتباط کلی بین BOD پنج-روزه و BOD نهایی وجود ندارد. همچنین هیچ ارتباط کلی بین BOD و COD نیز وجود ندارد. ممکن است که بتوان این نوع ارتباط را در یک جریانی خاص از فاضلاب برای آلاینده‌های خاص تعمیم داد اما این نوع ارتباط برای آلاینده‌های دیگر پساب در یک جریان دیگر از فاضلاب قابل استفاده نخواهند بود. چرا که ترکیبات هر جریان فاضلابی متفاوت است. به عنوان مثال آب رویی متشکل از محلول‌های قندهای ساده که می‌توانند از یک شیرینی پزی خارج شوند احتمالاً ترکیبات آلی دارند که خیلی سریع از بین می‌روند. در این صورت، BOD پنج-روزه و BOD نهایی بسیار مشابه خواهند بود و بعد از ۵ روز مواد آلی بسیار کمی وجود خواهد داشت. با این حال، آب روی نهایی یک تصفیه خانه که در یک منطقه بزرگ صنعتی کار می‌کند ممکن است تخلیه BOD نهایی بسیار بیشتر از BOD پنج روزه داشته باشد چراکه بیشتر این موادی که به راحتی از بین می‌روند ممکن است در طی مراحل تصفیه فاضلاب حذف شده باشند و در بیشتر فرایندهای صنعتی، مولکول‌های آلی خیلی سخت از بین می‌روند.

تست‌های آزمایشگاهی برای تعیین میزان بالای اکسیژن مورد نیاز در بسیاری از متون استاندارد دقیق هستند. نسخه آمریکایی آن ” روش‌های استاندارد برای آزمایشات آب و فاضلاب ” می‌باشد.

منبع : وبسایت دانشنامه آزاد ویکی پدیا

منبع: وبسایت پارسینه